Verslag samen Fietsen voor m’n eten – Westfriesland en Beemster – 31/7/2020


Wat een prachtig fietsweertje wordt het vandaag, moet m’n hersenklomp gedacht hebben… ik was namelijk al om half 2 klaar wakker en als je dan die kerkklok om de hoek ieder half uur hoort slaan in een enkelwandige sleurhut dan wordt slapen niks meer natuurlijk. Ik twijfelde: zal ik lekker gaan schrijven of mezelf in slaap schaapjes tellen? Het werd het laatste, want schaapjes heb je hier genoeg in Westfriesland, ze waren me gunstig gezind. Een paar uur later gingen de oogjes weer open. Toen ging ik wel schrijven want ik had alweer zoveel meegemaakt, zie mijn verslag van vanmorgen.

Vandaag stond de fietsdate met Aad en Wilma van Meurs op de planning.
En daarvoor ging ik zo ver over de landsgrens van Westfriesland heen dat ik in de Beemster terecht kwam, weet je wel van die lekkere kaas. Dat was best een eindje trappen dus ik nam twee crackers van KarisCrackers uit Salland met boter van DelflandseZuivel en kaas die ik nog had van thuis. Die kaas moest natuurlijk op voor een nieuwe voorraad uit de Beemster. Verder nog carpacciorollade van Slagerij Cees Blokdijk uit Medemblik.

Met een gevuld koeltasje met alle koelelementen die ik heb en waterflesjes van Aquadraat van Santé Holland (ze komen nu goed van pas, Sylvia Simons-vd Berg) erin voor onderweg en een appel van Boeregoed, stapte ik rond 10:30 op de Vers-Express naar Noordbeemster.

Onderweg werd ik door weilandweggetjes en kleine dorpjes geleid. En langs water en over dijken en door natuur. Maar ook wel drukke wegen, daar zou Aad later een mooie oplossing voor hebben.
Onderweg ook nog de stoomtrein voorbij zien rijden, leuk om te zien.

Aad en Wilma kwamen ook aangereden en we brachten een bezoek aan Rust in de Beemster. Het werd een leuk gesprek met Debby Dokter, de geitenkaasboerin. Wat een leuke plek is dat! Wil je weten hoe Rust ontstaan is, lees dan dit verhaal eens: https://rustindebeemster.nl/rust/#content-content-inner.

Aad en ik vertelden natuurlijk enthousiast over Fietsen voor m’n eten als een heus promoteam. Toen Debby erover nadacht om zelf te gaan fietsen, kwam ze tot de conclusie dat dat niet kon, want de geit had haar zadel opgegeten… 
Mèhèhè, mensen verzinnen ook van alles om onder ons promopraatje uit te komen. Maar nee hoor, we geloven echt dat je fiets geen zadel meer heeft…

Debby en Douwe Dokter gaven ons een mooie tip voor roomboter, want dat hadden ze zelf niet. Daarover later meer. Ook werden we doorverwezen naar Eetcafé Les Deux Ponts voor de lunch die we gingen genieten.

Maar eerst de winkel van Boerderij Rustenburg leeg kopen. Ik nam geitenbraadlapjes, geitenroomkaas, fetablokjes en vla mee. Met van die heerlijke spikkeltjes erin, en een fles aardbeienvla van de Zuivelinnen Zuidermeer.

Met moeite namen we afscheid van deze plek, waar zelfs de ouwe tractor met twee onderbroeken aan de waslijn niet afschrikwekkend waren.
Dijkje omhoog, bruggetje over en binnendoor naar de lunchlocatie waar we gedrieën aan een halftweetje gingen, oftewel een twaalfuurtje om 13:30. Aad en Wilma verrasten me met een paar sokken met fietsen erop, natuurlijk in mijn lievelingskleur blauw. Bedankt lieverds! 

Onderweg kwamen we nog een stalletje met Beemsterkaas in de automaat tegen, waar Aad meteen ging vertellen wie we waren aan een stel jonge gozers die boterhammen met… hoe kan het ook anders… Beemsterkaas aten. Tipsformulier invullen, fotootje uploaden en hup weer een punt op de kaart erbij.

Even verderop gingen we vijftig jaar terug in de tijd. Waar Debby Dokter volgens haarzelf probeerde die goeie ouwe tijd in de sfeer van haar winkel te stoppen, daar hoeven de gebroeders Verdegaal op Dorpsstraat 68 in Oudendijk geen moeite voor te doen. Getuige de foto’s. Toen het promoteam Aad en Marja van wal stak, werd er bij deze kaasboer geen enkele vorm van mening over ons initiatief waargenomen, de verschillende pogingen ten spijt. Met de gedachte dat hij dus gewoon alleen maar boter, kaas en eieren wilde produceren en het hem geen verschil maakte of hij op een kaart zou staan, deed ik waar we voor kwamen: roomboter kopen. En nog wat lekkere fruitsapjes. Ik verwacht dat het superlekker is, getuige de onverdeelde aandacht van deze boer voor zijn product.

Ik schreef dat Aad me nog een oplossing aanreikte voor de routes langs drukke wegen. Hij wees me op de Fietsknoop app en zo kwam ik op een veel rustigere manier weer thuis. Wat een fijne routebegeleiding is dat! Als er geen auto geparkeerd staat voor een paaltje met routebordje erop, dan kom je zomaar in een woonwijk in aanbouw.

Onderweg in Nibbixwoud ontdekte ik nog 3 stalletjes voor Stacy van Eerden om op de regiokaart te zetten. Bij de eerste kocht ik aardbeien, bij de andere vulde ik alleen een tipsformulier met foto in.

Vlakbij de camping keek die gewraakte kerkklok me lieflijk aan. Naast de kerk een weitje met ezels waarvan een kleintje bij de moeder dronk. Dezelfde ezels die af en toe tekeer gaan alsof ze levend gevild worden, dat balken gaat door merg en been. Maar het zijn de geluiden van dit kleine dorpje Midwoud, waar ik het prima naar m’n zin heb ondanks die kerkklok en ezels.

Na het fietsen, weer 51 km in de beentjes, had ik geen zin om te koken. Een niet te warme douche want de schoudertjes waren flink verbrand rond mijn hempie, en een makkelijke maaltijd. Met crackers van Bakkerij van Malkenhorst, roomboter van DelflandseZuivel, carpacciorollade, kaas, duvels roomkaas van Rust, en de van-alles-wat-jam die ik tijdens fietse met Sytse in Kiel-Wiedeweer in Groningen gescoord had, werd het maagje gevuld.

Nog een crackertje met aardbeien en wat een lieve aardbei kwam ik tegen in het bakje! ❤️
Hij was groot genoeg voor de hele cracker.
Nog een schaaltje vanillevla met aardbeien toe en dit buikje is weer rond gesmuld.

Ik hoop dat al die indrukken en dat warme zonnetje me vannacht wel doen slapen. Wens het me maar toe, want morgen heeft Stacy een verrassingsrit in petto voor me. Oogjes dicht en vingertjes toe, ik ga naar m’n bedje toe…

‍♀️ ‍♂️ ‍♀️

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

3 × 5 =