Verslag fietsen voor m’n eten Alblasserwaard – 16/10/2020


Het is vandaag wereldvoedseldag, dus ik dacht: ik ga de wereld hier in Alblasserwaard maar weer eens verkennen op voedselgebied. Gisteren heb ik de hele dag heerlijk in de sleurhut gezeten, om weer een stukje in mijn boek te schrijven en wat nieuwe voorfietsers te bellen. Wel heerlijk voedsel tot me genomen, getuige de foto’s. Ontbijtje: yoghurt van IJsboerderij Middelbroeck, aardbeien van Fruitbedrijf Van der Ham, muesli van de Biefit Gezondheidswinkel en walnoten van de Lekdijk hier in Tienhoven aan de Lek. Zie je ook hoe zo’n hele walnoot op je hersenen lijkt? Het schrijven ging daarom ook als een speer nadat ik die gegeten had. 

‘s Middags lunchte ik met de witlof van Fruitbedrijf Van der Ham, eieren van Aron & Hanna’s kraam hier aan de Lekdijk en de forel van Forellenvisvijver Zederik erin. Beetje mayonaise Van Ton en olijfolie, beide gekocht bij Landwinkel Pek. Na een middagje lekker doorwerken was het alweer tijd voor het avondeten, dat bestond uit linzenpasta, tomatenpuree, bouillonblokje en basilicum van de Biefit, paprika en uien van Kleine Achterweg 7 in Naaldwijk, knoflook van Boer Pait Peter Hoogendonk, gehakt van Vleesboerderij Barten en rode wijn van Domein Oosteind. Glaasje wijn erbij en smullen maar.

En vanochtend, op die wereldvoedseldag, denk ik aan hoe gelukkig ik ben dat ik hier mag zijn. Aan al die mooie momenten die ik heb mogen beleven en die ik hopelijk nog veel mag beleven. De mensen die ik ontmoet heb via deze groep en daarbuiten. Neem nou Arike Mijnlieff. Precies een jaar geleden ging haar groep Fietsen voor m’n eten – Proef de Krimpenerwaard van start. Deze week vierden we dat met courgettesoep, meegebrachte salade en stoofperenstrikjes, gewoon hier in de caravan, gewoon omdat het kon.

Vandaag ontbeet ik met twee boterhammen van het desembrood van Irene’s Ambachtelijke Bakkerswinkel, twee gekookte eieren van de Lekdijk en vleeswaren en roomboter van Vleesboerderij Barten.
Ik keek wat naar de voorbij varende binnenvaartschepen en plande mijn laatste fietstochtje van mijn verblijf hier. Ik koos vandaag voor een boerderijwinkel en een zuivelboerderij. Ook wilde ik naar een verzamelplaats van kleine winkeliers, de De Graanbuurt. Dus nu eens de fietsknooppunten-app aangeslingerd om de leukere fietspaadjes te ontdekken.

Het was minder fris dan verwacht, en al gauw zweette ik m’n verschoning uit onder dat winterjasje. Maar al bij de eerste binnendoorweg merkte ik dat ik iets natter op de onderrug was dan hoorde. Pfff, m’n waterflessen niet goed dichtgedraaid en zo in m’n blauwe rugtasje gestopt. Die was dus zeiknat en m’n jas ook. Dus alles droogdeppen met een paar linnen tasjes en weer vlug verder. De koeien kwamen ook al nieuwsgierig kijken wat dat vrouwmens aan het doen was.

Een mooie route door dorpjes en polder leidde me langs bijzondere opzichtige huizen, molens, water met bruggetjes en wat stalletjes. Na 20 km kwam ik aan bij Riekjeshoeve, de eerste bestemming in het plaatsje Brandwijk. Hier vond ik de eerste en waarschijnlijk enige melktap in dit gebied, maar geen roomboter van eigen makelij. Wel een heleboel ander lekkers, ik keek mijn ogen uit in dit winkeltje. Ik nam rode kool en rundersaucijzen mee voor het avondeten en ook wat zuivel. De pindarotsjes en notenmix kon ik niet weerstaan, als ook de echte Brandwijkse zoete rode wijn.

Toen ik de Brandwijksedijk terug op fietste, was ik blij dat ik dat dikke jasje aan had. Tegenwind was het koud en guur en het zonnetje was nog niet doorgebroken. Een paar kilometer verder kwam ik bij Kaas- en Zuivelboerderij Kuiper / Cheese- and Dairyfarm Kuiper in Giessenburg. En toen ging mijn telefoon. Cameraman Rik, die maandag de mooie beelden had geregisseerd voor de documentaire, stond in de verte naar me te zwaaien. Wat waren de kansen dat ik dan toevallig daar langs kom fietsen! Dus nog even wat beelden van een kopende fietsende consument en de kaaswinkel geschoten.

En eindelijk lag het daar: het vette goud! De roomboter van eigen makelij van de zuivelboerderij waar ik was…. ik nam een kuipje mee en ook nog een honing-klaver-kaas en kipfilet. Rik ging weer verder met filmen op de boerderie en ik ging verder. Die tegenwind voelde ik best wel in de beentjes en ik moest nog zeker 20 km terug. De Graanbuurt moest dus wachten op een ander bezoek.

Even de fietsroute aanpassen en zo fietste ik ineens door Goudriaan. En prompt zie ik een leuk kraampje met zelfgemaakte sappen, jams en geschenkpakketten. Even stoppen want ik meld onderweg meteen alle tips aan via www.fietsenvoormijneten.nl/tip zodat ze op de kaart komen. Dat wekte de aandacht van de maakster van al die lekkernijen: Joke de Jong. Even kennis maken en een frambozenjam en druivensap verdwenen in de tas. Ze gaf me nog een bramendessertsaus erbij.

Voor die rode kool had ik nog kruidnagel nodig maar helaas geen winkel waar ze dat hadden. Nog een kans onderweg: Plattelandswinkel de Boomgaard, een spiksplinterhagelnieuwe winkel tegenover de Camping De Koekoek Tienhoven. Net vorige week geopend en dat was te zien. Ook weer zoveel lekkers en ik nam sla, komkommer, radijs, tomaten, en hangop met boomgaardfruit mee. En iets dat leek op walnoten, maar dan glimmend en gemaakt van een ander soort bonen, als je begrijpt wat ik bedoel… 

Gelukkig fiets ik weer lekker veel, anders zou ik tonnetje rond van de chocola naar huis rollen morgen. 43 km was het vandaag en een flinke buit rijker. En weer een paar stalletjestips voor op de regiokaarten van Alblasserwaard en Vijfheerenlanden.

Ik ging na een blanke vla met aardbeitjes en bramensaus en een warme douche snel aan de slag met rode kool koken, met de worsten en champignons erbij. Wat was dat lekker, zo’n winterse maaltijd na het fietsen.
Daarna een kopje thee als afzakkertje met twee van die glimmende walnoten erbij.

Life is good…

‍♀️

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

14 + dertien =